Slide background
Slide background
Slide background
سگ آلابای
گروه نژادی: آلابای

تاریخ ثبت نژاد سگ آلابای: ۱۹۹۳ میلادی

تاریخچه

کلمه آلابای به زبان ترکی به معنی رنگ روشن و سفید می باشد که اشاره به رنگ سفید این نژاد سگ دارد. سگ آلابای به نام کشور روسیه به ثبت جهانی رسیده است. متاسفانه به دلیل گستردگی حوزه جغرافیایی زیستی و آمیزش این نژاد با گونه های دیگر سگ ، در نواحی مختلف ، کمتر سگ آلابای وجود دارد که دارای خلوص و اصالت نژادی باشد به این دلیل تعداد سگهای خالص نژاد آلابای (سگ گله اسیای مرکزی) بسیار کم می باشد و بیشتر شاهد انواع مختلف این نژاد و تیپهای تحلیل یافته آن می باشیم. (سگهای مجموعه قوی سیاه خالص بوده و اصالت نژادی مولدها که از کشور روسیه وارد شده اند با شجره نامه های موجود قابل اثبات است. توله های تولید شده در طول این سالها با در نظر گرفتن علم ژنتیک در راستای کاهش و حذف بیماریهای ژنتیکی این نژاد از جمله لنگش پرورش یافته اند.) منشاء پیدایش نژاد سگ آلابای در حدود ۴۰۰۰ سال پیش و از سگهای ماستیف تبتی می باشد. به عقیده محققین انسان در پیدایش و شکل گیری سگ گله آسیای میانه(آلابای) دخالت چندانی نداشته و این نژاد به طور خود به خودی و تکامل طبیعی به وجود آمده است. سگ آلابای دارای قدرت فوق العاده و خصوصیات ممتاز بوده و استفاده از آن بین ملل مختلف به خصوص اقوام وعشایر ایرانی بسیار متداول بوده است. آلابای سالها به عنوان سگ گله قدرتمند و دیدبان بی نظیر و به عنوان سگ شکاری در شکار حیوانات بزرگ جثه مانند ، خرس ، گراز ، پلنگ ، آهو و غیره از آن بهره می بردند ، همچنین این نژاد توسط ارتش سرخ شوروی برای حفاظت از مناطق نظامی استفاده می شد. سگ گله آسیای مرکزی”آلابای” در دنیا به خصوص شرق اروپا دارای محبوبیت زیادی بوده به طوری که موجب تاسیس کلوپ های سگ الابای زیادی در این کشورها شده است و مسابقات و نمایشگاه های زیادی برای این نژاد ترتیب داده می شود. در کشور ترکیه نژاد سگ آلابای”سگ گله اسیای میانه” را منشاء پیدایش نژاد سگ کانگال ترکی می دانند ، همچنین سگ آلابای به تازگی در کشور آمریکا مورد توجه پرورش دهندگان قرار گرفته است. ین نژاد به عقیده صاحب نظران دارای قدرت بالایی بوده به طوری که “کلوپ سگ آلابای” در سال ۱۹۹۴ در کشور آمریکا قدرت یک سگ نژاد آلابای را برابر با چهار سگ نژاد “امریکن پیت بول تریر” ارزیابی کرده است. نژاد آلابای بعد از سگ قفقازی محبوب ترین ، بهترین و قوی ترین سگ گله در آسیای مرکزی شناخته شده است ، اسناد تاریخی زیادی وجود دارد که نشان می دهد شوروی ها از این سگ در شکار ببر مازندران ایران استفاده می کردند.

خصوصیات نژادی

سگ گله آلابای بسیار مقاوم در برابر شرایط سخت آب و هوایی و زیستی است. دارای جثه متوسط تا بزرگ و با بدنی تنومند و قوی ، عریض ، عضلانی می باشد. سر حیوان چهارگوش ، بزرگ و متقارن ، فک و آرواره ها قوی ، لبها کمی آویزان ، پیشانی بدون زاویه ، پوست صورت و گردن ضخیم و واجد چینهایی است ، گردن قوی و نسبتاً کوتاه ، طول بدن بلندتر از ارتفاع آن است. پاها راست ، محکم و قوی است. این نژاد توانایی بالایی در راهپیمایی و دویدن دارد. گوش های این نژاد آویزان ، دم پرمو است. بریدن گوش و دم در سگهای که برای امرخواصی مانند سگ گله استفاده می شوند مرسوم است ولی به طور کلی سگ های آلابای با گوش و دم طبیعی قابل قبول است. اندازه و وزن در انواع سگهای گله آلابای متفاوت بوده ولی به طور کلی قد و وزن در جنس نر ۶۰ تا ۷۸ “مطلوب ۶۵ تا ۷۸ ” سانتیمتر و وزن ۳۰ تا ۸۰ “مطلوب ۵۵ تا ۸۰″ کیلوگرم است. جثه ماده ها نسبت به نرها کوچکتراست ، وزن در ماده ها “مطلوب ۴۰ تا ۶۵ ” کیلو گرم است. پوشش بدن در دو نوع موصاف و موبلند موجود است ، تنوع رنگ در این نژاد زیاد بوده و در انواع رنگهای سیاه ، سفید حنایی ، راه راه ، قرمز است ، انواع رنگها با ماسک سیاه یا سفید در صورت و یا ترکیب چند رنگ و … می باشد ، رنگ سفید و یا ترکیبی از رنگ سفید بیشتر در این نژاد وجود دارد. طول عمر: به طور میانگین ۱۴ سال ولی در سگهایی که در شرایط سخت و بد تغذیه ای زندگی می کنند طول عمر در حدود ۱۰ سال است.

خلق وخو

آلابای بسیار شجاع ، بی باک ، نترس ، درنده در برابر بیگانگان ، عاقل و مسئولیت پذیر ، نیرومند و نسبت به صاحب خود و اعضای خانواده وی بسیار مهربان و مطیع و با روحیه محافظت از آنها است. آلابای ها سگهای خانواده خوبی می باشند ولی مانند دیگر سگهای بزرگ جثه برای کودکان توصیه نمی شوند زیرا به دلیل جثه بزرگ و عکس العمل سریع و قدرت فوق العاده ای که دارد امکان وقوع خطر برای کودکان وجود دارد ، اما به طور کلی نسبت به کودکان علاقمند و به جزء سگها با حیوانات به خصوص حیوانات کوچک مهربان می باشند. این نژاد سگ دیدبان و سگ نگهبان خوبی است ، آلابای نسبت به سگهای دیگر وغریبه ها بدگمان ، مهاجم و سلطه جو می باشند. سگ آلابای باید از سنین تولگی اجتماعی شده و مورد آموزش اطاعت پذیری قرار گیرد ، هدف از آموزش آلابای رسیدن به وضعیت رهبر است. آموزش آنها باید مستمر و با صدای بلند همراه باشد. سگ گله آلابای دارای هوش بالا ، حس ششم و غریزه قوی می باشد، این سگ همیشه در قلمرو خود در حال انجام وظیفه و پرسه زدن و دیدبانی است. (توصیه می شود حیوان را در جایی مستقر کنید که دید خوبی نسبت به اطراف داشته باشد.) آلابای علاقه زیادی به حفاظت از صاحب خود و خانواده وی و هر آنچه به صاحب او مربوط می شود دارد.

نگهداری

بهترین شرایط نگهداری برای این نژاد نگهداری در منازل با حیاط بزرگ ، باغ و مزارع به عنوان سگ دیدبان و نگهبان است ، آلابای علاقه زیادی به پاسبانی از قلمرویی که در اختیار وی قرار داده شده و حراست از اموال صاحب خود و هر آنچه مربوط به وی می شود دارد و باید در حیاط محصور نگهداری شود زیرا وی همواره علاقه دارد قلمرو خود را گسترش دهد. آراستن: این سگ نیاز به آراستن زیادی ندارد بوروس زدن در پاره ای از اوقات به خصوص در فصل بهار به دلیل ریزش موی زیاد در این فصل توصیه می شود. استحمام در مواقع لزوم یا در پایان هر فصل مناسب است. ریزش مو در این نژاد به جزء در فصل بهار کم است مشکلات سلامتی: در کل سگ سالمی است ولی بیماری های نفخ و پورخوری ، بیماری کفل و زانو و چشم قابل ذکر است. منبع بعضی مطالب: ویکی پدیای انگلیسی. junglebird.ir

 

سگ قفقازی
گروه نژادی: سگهای قفقازی

ملقب به سگ گله

تاریخچه

موطن اصلی نژاد سگ قفقازی سرزمینها و کوهستانهای بین دریای سیاه و دریای خزر می باشد ، این نژاد سگ در مناطق مختلف جغرافیایی به علت تکامل و سازگار نمودن خود با شرایط جغرافیایی ، آب و هوایی و زیستی آن مناطق ، در کشورهای مختلف حوزه زیستی این نژاد که در آن بومی بوده است ، دارای انواع گوناگون می باشد در منطقه قفقاز این نژاد را با نام “کاوساکیان اووچارکا” به معنی “سگ خرس کش منطقه کوهستان قفقاز” می خوانند. نام کاوساکیان و یا کاوساسیان اووچارکا از روی توانایی بالای این سگ در حفاظت از دامداران ، گله ها و احشام در برابر حملات درندگان به خصوص خرس ها گرفته شده است. سگهای قفقازی را با نامهای “ortcharka” به معنی سگ گله و “caucasian” و “mountaindog” نیزمی خوانند. تا سالیان دراز نسبت به سگ نژاد قفقازی توجهی نمی شد و نژاد شناخته شده ای محصوب نمی شد. ولی طی دهه ها و سالهای اخیر مورد توجه غرب و کشورهای مختلف ، به خصوص علاقمندان به پرورش این نژاد در کشورهای امریکا ، آلمان ، اسپانیا ، مجارستان ، لهستان و حتی کشورهایی مانند چین ، کامرون ، کره جنوبی ، هند و… قرار گرفت.

خصوصیات نژادی

این نژاد جزء گروه سگهای ماستیف و از دسته سگهای کاری می باشد ، در کشورهای همسایه با موطن اصلی این نژاد دارای گوناگونی و انواع مختلف بوده و به طورعمده بر ۳ نوع مختلف زیر تقسیم بندی می شود: ۱٫نوع گرجی یا گرجستانی سگهای قفقازی که به “سگ خرسی” هم شهرت دارند و در میان قفقازی ها بزرگترین وزن ، جثه و سر و جمجمه را دارد. ۲٫نوع ارمنی که کمی از نوع گرجی کوچکتراست ، با بدنی مربع شکل و موها بلند ولی کمی کوتاهتر از نوع گرجی ، موهای بلند وی در نواحی پشت دست پاها و دم وی مشهودهستند ، رنگ آمیزی وی نسبت به دیگر قفقازی ها متفاوت بوده و به رنگهای خاکستری و ترکیب چند رنگ مختلف می باشند. ۳٫نوع آذری که خود به دو گونه “کوهپایه ای” و “قله ای” تقسیم می شود، نوع قله ای این گونه پاهای بلندی دارد و به رنگهای زرد روشن و نارنجی بوده و دارای پوزه با صورت سیاه رنگ است ، از لحاظ ظاهر گونه قله ای به گرجستانی نزدیکتراست ، نوع کوهپایه ای از تمام گونه ها کم موتر و کوچکتر بوده و کارشناسان به این گونه خاص “گامپر” می گویند. البته این نوع در نقاط مختلف جغرافیایی و کشورهای همجوار مانند ترکیه و ایران به اسامی گوناگون و مختلف خوانده می شود. سگ نوع بی موی قفقازی شباهت بسیاری به”سگ آلابای” دارد. در ایران به علت شرایط آب و هوایی و جغرافیایی که وجود دارد تقریباً تمامی گونه ها قابل رویت است. به طور کلی حیوان دارای جثه بزرگ و عظلانی ، قوی و سنگین وزن با جمجمه ای بزرگ و پهن که به خوبی توسعه یافته و به سر خرس شباهت دارد می باشد. پوزه کوتاه ، جمجمه کمی مخروطی ، بینی بزرگ و باز ، به رنگ سفید یا سیاه است. چشمها تیره و کوچک و تخم مرغی شکل است و در برخی از گونه های قفقازی چشم به رنگ قرمز می باشد. گوش آویزان است. قد نسبت به جثه بزرگ کمی کوتاه ، پشت صاف و عظلانی ، پاها راست و موازی با استخوانهای قوی ، دم بلند و پر پشت که با موهای انبوه پوشیده شده و به صورت خاصی به شکل داس حلقه می شود. گوشهای سگ قفقازی معمولاً اگر برای امر پاسبانی گله و… استفاده می شوند ، کوتاه می شود ولی به طورکلی گوشها و دم این نژاد به صورت بلند می باشد. این نژاد از تنوع رنگی زیادی برخوردار است و به رنگهای سفید ، خاکستری با حاله ای به رنگ روشن و یا قرمز ، قهوه ای مایل به قرمز ، خال خالی یا راه راه و.. می باشد. نژاد قفقازی دارای قدرت فوق العاده بوده ، پوشش بدن پرمو ، بلند و ضخیم این نژاد باعث می شود تا سرمای ۳۷ تا ۴۵ درجه کوهستانهای موطن خود را بتواند تحمل کند ، این نژاد توانایی بالایی در زندگی در کوهستان و راهپیمایی در کوهستانها دارد و نسبتاً به غذای کمی احتیاج دارد. اندازه و وزن در انواع مختلف قفقازی گوناگون است ولی به طور کلی: اندازه و وزن در نرها ۶۸ تا ۷۵ سانتیمتر “مطلوب ۷۲ تا ۷۵ سانتیمتر” است. وزن در حدود حداعقل از ۵۰ تا به بالا ۱۵۰ کیلوگرم می باشد. وزن و اندازه در ماده ها از ۶۴ تا ۷۰ سانتیمتر “مطلوب۶۷ تا ۷۰ سانتیمتر” است. وزن حداعقل ۴۵ کیلوگرم به بالا می باشد. جثه و وزن ماده ها نسبت به نرها کوچکتراست. طول عمر: قفقازی ها نسبتا، طول عمر زیادی دارند ، میانگین ۱۰ تا ۱۲ سال می باشد. قفقازی ها سازگاری بالا با شرایط آب و هوایی گوناگون و سخت به خصوص شرایط آب و هوایی سخت و سرد مناطق کوهستانی دارند و نسبت به بیماریها و کمبود غذا مقاوم هستند.

خلق وخو

سگ قفقازی قاطع ، بی باک ، شجاع ، نترس ، سرسخت ، سلطه جو ، بدگمان نسبت به بیگانگان و درنده خو هستند. باید برای اجتناب از حوادث ناگوار به دست سگهای قفقازی در بزرگسالی ، این نژاد را از تولگی اجتماعی کرد و تربیت اطاعت پذیری بر روی این نژاد انجام شود. این نژاد دارای حس ششم و غریزه بسیار قوی بوده به طوری که هر آنچه که مربوط به صاحب وی و خانواده اش می شود چه از ملک و اشیا و حتی حیوانات و سگهای دیگر را بخشی از خانواده صاحب خود محصوب می کند و از هیچ کاری برای حفاظت از آنها دریغ نمی کند. به علت داشتن روحیه سلطه جو ، خشن و قدرت فوق العاده از تنها گذاشتن این نژاد با کودکان اجتناب شود چون حتی شوخی و بازی نژادهای قدرتمند و بزرگ جثه مانند قفقازی با کودکان هم می تواند با خطر برای کودکان همراه باشد. قفقازی ها حتی نسبت به سگهای دیگر هم روحیه سلطه جویی و قدرت طلبی دارند که با اجتماعی کردن و تربیت اطاعت پذیری در سنین تولگی می توان این روحیه سلطه جویی را کنترل کرد. به عقیده کارشناسان سگی بسیار قدرتمند ، فعال ، قابل اعتماد ، مناسب برای امرپاسبانی ، با خصوصیات ممتازاست. در بعضی از مقالات علمی خارجی قدرت این نژاد را با تفنگ کالیبر ۴۵ ارزیابی کرده اند.

نگهداری

این نژاد احتیاج به فعالیت فیزیکی و ورزش زیاد دارد و بهترین مکان زندگی ، نگهداری در منازل بزرگ با حیاط وسیع و در مزارع و باغها برای امر نگهبانی می باشد. همچنین به این نژاد برای نگهداری در مناطق گرم و خشک و بیابانی توصیه نمی شود ، بیشتر برای مناطق جغرافیایی که دارای آب و هوا و اقلیم سرد و معتدل و خنک می باشند مناسب است. آراستن: جهت آراستن به دلیل پوشش بدن پر پشت و پرمو ، بورس زدن مداوم و به طور روزانه و حمام در مواقع لزوم و به طور ماهیانه و یا در پایان هر فصل توصیه می شود. منبع : ویکی پدیا انگلیسی. junglebird.ir

 

سگ های مجموعه باغ قوی سیاه